Haziranın en güzel günüydü.
Seni tanıdığım günden sonraki o ilk buluşma...
Bir heyecan vardı içimde, biliyorum,
Ama onu seninle yenecektim.
Geliyordu uzaktan kumralım,
Salmıştı perçemini. Ona çok yakışmıştı bordo.
İşte o zaman daha çok anladım ki uzaktan durduğu gibi durmuyordu.
Kokusunu bile bilmediğiniz bir insana duyduğunuz aşk...
Ellerini hissettim ellerimde.
İşte o an daha çok âşık olmuştum.
Bitmişti hasret, kavuşmuştu ellerimiz.
Kokusunu aldığınız an başlıyor bütün mesele.
O kahve gözleri, narin elleri...
Sanki kalbim yerinden fırlayacaktı.
Elleri ellerimde, Darıca'nın rüzgarında savrulan saçları...
Ne kadar düzeltmeye çalışsada bozuluyordu.
Senin saçlarında süzülen o rüzgar, bendeki sevdaydı aslında.
Dudaklarını ilk kez hissetmiştim yanağımda.
O an yüreğimde uçuşan kelebekler...
Mutluluğu seninle hissetmiştim.
Peki ya o beni yolcu edişin...
Hayatımın en zor vedasıydı benim için.
Her ne kadar senden gitmek istemesem de biliyorum ki sen hep benimlesin.
Sakın unutma sevgilim, ben hep seninleyim.
Kayıt Tarihi : 2.7.2025 22:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!