Anlatılacak çok bir şey yok aslında. Düşündüğümü hissettiğimi yazarım bazen zor oluyor kelimeleri ağzımdan çıkarmak kalemimden akmalarını sağlamak daha huzur verici benim için. Belki bir yerlerde sessizliğin içinde boğulan her bir kişi içindir benim şiirlerim
Derler ki Ankara soğuktur,
derler ki ferahlık yoktur.
Eksik olanı deniz sanırlar.
Ben sustum.
Çünkü bazı eksikler
Denizin dalgalarında duydum ismini.
Gecenin devam etmediği,
Ölüme yaklaştığım soğuk bir gecede
Bilmeden seni ısıttı ismin kalbimi.
Ruhumu ayakta tutan kış rüzgârları
Adını yazmıyorum
Ama bazı kelimeler
Sana çok benziyor
Sende fark edersin.
Herkes bir hikaye sandı bizi
Gülüşüm eskiden yarım kalırdı,
sanki dudaklarım yolu bilmiyordu.
Kalbim temkinli, adımlarım yavaştı,
sevmek denince içim ürperiyordu.
Sonra biri geldi —
Bir kelime var gecenin kıyısında
Ne sesini yükseltiyor
Ne de saklanıyor
Söylenince içimi ısıtan
Söylenmeyince eksik kalan
Artık bazı şeyler
Bana uğramıyor.
Kalbim mesafeyi sevdi
Ve geri dönmedi.
Eskiden iz bırakan şeyler
Son zamanlarda
Her şeye gülüyorum fark ettim;
Yağmura, şarkılara,
Hatta kendi dalgınlığıma bile
Çünkü içimde
Ben ağlarken
Sen iyileştin.
Beni bırakman yetmedi,
bir de susarak eksilttin.
Eğer bir gün
Gecen uzun gelirse,
Bir zamanlar bana Ankara derlerdi,
Denizi yok diye sevilmeyen…
Oysa bilmezlerdi
Bir kalbin içinde kaç fırtına saklı olabileceğini.
Sen vardın,
Benim bilmediğim bir ferahlık gibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!