Ilgaz Şiiri - Mehmet Kamil Ertan

Ilgaz Devreze Devrez Ilgaz`a bakar Sulari yorgun durgun Soluk solgun akar Ilgaz Devreze Devrez Ilgaza bakar Daglardan gurul gurul Piril piril billur Sular akar Onun her mevsimi Basi dumanlidir Devrez ise fermanlidir Birkere azdimi Tepeden kizdimi Hatir gonul bilmez Hic kimseyi dinlemez Bir dahada onune gecilmez Birakmaz tas tas ustunde Yigar ovaya Tekmil tasi kayayi O zaman dinlesen yaygarayi Perisan eder butun ovayi Kimsenin gozunun yasina bakmaz Tutunacak dal birakmaz Iste boyledir koca devrez Hic sakaya gelmez Cok kez dagin doruguna Koyu siyah simsiyah Kapkara dumanlar coker Turnalar filo olur Ustunden gecer Bulutlar durmadan gozyasi doker Bu dem yukselir kabarir devrez Havada bulut aglar Ovada devrez caglar Kirlarda asmali Uzumlu baglar Bulunmaz evrende Bundan daha sirin bir diyar Ilgaz sade bize degil Herkeze yar Her yoresinde baska Bambaska bir guzellik vardir Mevsime gore Binbir cesit cesnisi vardir En guzel mevsimi Yazla bahardir Etrafini cevreler Masmavi siradaglar Rengarenk cicekler Katar katar Her yerinde kekik itir kokar Gozleri surmeli kuzular Koyunkoyuna yatarlar Elleri kinali kuzular Cana can katarlar Kisacasi cennetten bir parcadir ilgaz Guzelligine asla doyulmaz doyum olmaz Ne kadar ovsem Soylesem yazsam Gene gelir az Bir ilgaz er Ilgaz Ilgaz Ilgaz yar Ilgaz