İlber Ortaylı Şiiri - Vezir Pehlevan

Bu gün Türk Ulusu kederde-yasta
Hocalar hocası, soldu da gitti
Hüzünler bıraktı, yaren de-dostta
Kaderi-kısmeti doldu da gitti.

Mustafa Kemal'e, hürmeti vardı
Cehalete düşman, Mürşid-e yardı
Metanet dalgası Ülkeyi sardı
Milleti mateme saldı da gitti.

Müşkülü bilimle aşalım derdi
Uygarlık yolunu, açalım derdi
Milletçe şahlanıp uçalım derdi
Oğul-uşağına güldü de gitti.

Gençliğe öğretti bilim çağını
Kilim gibi ördü, bilgi ağını
Kalemle devirdi nefret çağını
Yobaza dersini verdi de gitti.

Yirminci Asırı yeniden yazdı
Tarihsel gerçeği maziye kazdı
Hakikat yolunda manalar süzdü
Amel taksiratı doldu da gitti.

Düzenin haline, kızdı-yakındı
Siyasetten uzak durdu sakındı
Zalimin zulmüne tavır takındı
İrtica çarkını bozdu da gitti.

Hürriyet uğruna, döktü terini
Memleket kaybetti böyle birini
Mevlam Cennet etsin onun yerini
Herkesten helallık, aldı da gitti.

Der Vezir, Hocama hürmetim vardı
Karanlığa irşat, Vatana yardı
Metanet rüzgârı Yurdumu sardı
Ebed uykusuna, daldı da gitti...