İlahi Aşk Şiiri - Hüseyin Kara 1

Yokluktan var eden yüce Rahman,a
Gönül verdim canı veren canana
Sığmaz bu felsefe fani cihana
Aşkınla yananlar ermez mi nura?

İnsan ki bir damla ummanı arar
Kendini bilmeyen neyi sorgular
Varlık aleminde gizli sırlar var
Aklım secde eder ulu huzura

Gözümün gördüğü her şey O,ndandır
Canda atan nabız damarda kandır
Bu dünya bir gölge asıl mekandır
Uçup gitmek ister ruhum sürura

Topraktan yaratıp nefes üfleyen
Kâinati nakış nakış süsleyen
Gönül tahtımızda bizi bekleyen
Kulunu düşürmez asla kusura

Nefsin zincirini kırdığım zaman
Varlık deryasına daldığım zaman
Senden gayrısını sildiğim zaman
Ulaşır bu gönül sonsuz huzura

Dünya bir aynadır aksini saklar
Hakk,ı zikrettikçe temizler paklar
Hakikat yolunda yürür ayaklar
Menzile varınca erer sürura

Et ile kemikten ibaret değil
İnsan bir cevherdir gel Hakka eğil
Bu fani dünyada hakikati bil
Bırakma kalbini asla gurura

Kördüğüm bu yolda yanıp kül oldu
Aşkının elinden sarardı soldu
Gönül teknesine hidayet doldu
Döndürdüm yüzümü yüce gafura

Hüseyin Kara Çayeli