İklimim Şiiri - Esmanur Taş

Son rahatlama yağmuru
Çiçek kendini yeniledi
Kalbim ise kendini yineledi.
Dur, koşma, tüm şehri bir sokak için yakma....
Gizemli kükreyişini saldın. Eşit paylaştın...

Bütün dileklerimi dize getirdim
şimdi rüyalarımda üşüyorum.
Soğuk, benim iklimim.
Yağmur, benim sonum.
Fırtına, benim ücretim.
Kaderin fırtınaları, boşlukların meyvesiyle çıplak lotusları kirletiyor.
Gizemli hünerini saldın. Eşit paylaştın...