Bahçeler biriktirdim içimde.
Kapısı sonsuzluğa,
Kapısı yokluğa açılan.
Ve dahi göklerin yarılıp kucakladığı.
Avucumu yağmurların doldurduğu sabahlarda
Yüzümü varoluşlar yıkıyor.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Teşekkür ederim.
Beğeniyle okudum
Teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta