Bir puta taparcasına tapıyorum,
tek bir Tanrıya inanarak yazıyorum.
Sana olan mazmun yüklü ilgim
rüyalarımda karşıma dikiliyor,
ben bir masalı
korkunç karakterlerle boğuyorum.
Evet, sen yüce kadın, bir kitap yazıyorum
şiirlerimde biriken duygu dolu anılarla.
Celladımı beklercesine
seninle ölmeyi öğreniyorum.
Argınım bu sıralar,
bunu çözebilen tek şey senin duan.
Ruhumun boynunda bir urgan var,
ruhum, intiharı fısıldıyor kulağıma.
Kara bir sehpada
kendi karanlığında
yok olurcasına duruyor.
Korkuyorum,
sana olan ilgimi yansıtırsam diye.
Dilimle değil,
susarak konuşuyorum.
Gönlümde ikinci bir tanrı yok,
taşıyamadığım bir his var yalnızca.
Bütün hislerimi hisset istiyorum
ama ruhumdaki acılara
şahit olma.
Kırgınlıklarla dolu bir hayatın
tek gerçeğiyle
seni düşünerek yazıyorum.
Tapınmak değil bu,
adını anarak ayakta kalmak.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!