Yarım bir hikâyeydik,
sonunu taşımaya çalışan
iki yorgun kahraman.
O dağıttı,
ben eğilip
kırıkları saydım.
Topladıkça
ellerim boşaldı,
birlik dediğim
avucumdan aktı.
O, sevilmenin savaşında
kalbimi meydan seçti,
ben savunmasız
orta yerde kaldım.
Sırtımdan gelen gürültü
ağrıdan önce ulaştı bana,
çünkü insan
arkasından yıkıldığını
geç anlıyor.
Kapılarını sert çarptı—
duvar geri çekilmedi,
itilen bendim
eksilen de.
Hikâyenin sonu bize aitti,
gitmek de kalmak da
aynı yerden yaralanmak da.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 02:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!