İkarı Kıskanırım Şiiri - Habeş Şirinoğlu

İKARI KISKANIRIM

İkar’ı kıskanırım.
Saçlarında güneşin parmakları,
Gözlerinde gök.
Balmumu eriyecek elbet.
Yoksa dehlizlerde nasıl çıkılır?
İkar’ı kıskanırım
Sen İkar’ı tanırmısın?
O benim her gece gördüğüm rüyam,
Her gece gelinlik giydirip, elimden kaçırdığım sevgili,
Hayatımın kabusu
İkar’ insanlık, ikar sevgi, ikar karanlığın beyaz köşesi,
İkar, maviliklere tırmanan ümit.
İkar rüyaların gerçekleşeni.
İkarı kıskanırım,
Hasretle kıvranan kolları, altın meyvelere doğru uzanır.
Ve meyveler yıldız olup uçar göğe,
Sonra kuş olup ufuklarda silinirken, susuz dudakları ırmağa uzanır,
Irmak duman olur, uzaklaşır.
Ama ikar bakışlarıyla kıcaklar ırmağı
Pervaneyi kıskanırım
Ateşte erir
Ateş bir kucaktır, bir vuslattır.

19.11.2005
Habeş Şirinoğlu