Kanlıca'da
ahşap konak.
yorgun, sinirli ve yalnız
cansız betonlar arasında.
yıllardan miras ruh-beden ilişiğini
titretiyor
karşı kıyıdan diskotek.
ancak ağlamaz asla!
ağlamak istemez çünkü
büyük ruhlar.
Sen!
derdinle yan ve kül ol
ey ihtiyar konak!
hafiftir sana
ölüm,
çektiğin ıstıraptan.
Kayıt Tarihi : 22.1.2009 19:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!