İhtimaller Şiiri - Ali Saye

Madem milyonlarca insan vardı,
neden sen çıktın karşıma?

Bunca insanın arasından
seni sevdim.
Sonra sen gittin.

Şimdi bana
“unut” demek kolay tabii.
Sanki insan sevdiğini
bir gün karar verip
ertesi gün unutabiliyormuş gibi...

Bazen aklıma geliyorsun,
durup dururken.
Bir şarkıda,
bir sokakta,
gecenin bir saatinde...

Sonra diyorum ki,
özlemenin ne anlamı var?
Geri dönmeyecek birini
neden hâlâ bekliyorum?

Ben sana
Züleyha'nın Yusuf'u nasıl sevdiğini anlattım.
Leyla'nın Mecnun için
kendinden nasıl geçtiğini de...

Aşkı anlatmaya çalıştım sana.
Belki de en büyük hatam buydu.
Çünkü insan,
anlatınca değil,
yaşayınca anlıyor bazı şeyleri.

Ben seni gerçekten sevdim.

Senin için
“geçer” dedim, geçmedi.
“Unuturum” dedim, unutmadım.
“Bir gün başkasını severim” dedim...
Onu da bilmiyorum.

Ama şunu biliyorum:

Milyonlarca ihtimal vardı.
Sen de o ihtimallerden biriydin.
Ben seni seçtim.
Sen ise gitmeyi.