İhanetin Gömüldüğü Yer

Sırtımdaki hançerle bak sarsıldı tüm inancım,
Vefanın soğuk cesedi kollarımda bir yığın.
Güven dediğin o saray, şimdi yıkık ve yığın,
Dost eliyle ekildi bak, ruhuma derin sancım.

Bakışlarındaki perde, yalanlarla örülü,
Kutsal saydığım ne varsa, tırpanladılar bir bir.
Gönül bahçeme tünemiş, baykuşlar feryat bilir,
Ruhumun bu toprakları, hilelerle gömülü.

Dost elinden sunulan o, zehirli bir şerbettir,
İçtiğimiz her bir kadeh, artık katran ve zakkum.
Kaderin rüzgarındayız, savrulan bir avuç kum,
Gözyaşımın her damlası, dilsiz birer gurbettir.

Mihrabı yıkık gönlümde, son ışık da karardı,
Hançerin kabzası bende, sızısı sende kalsın.
Karanlık kuyulardayım, kaderim yankılansın,
Dostluk denen o meşale, ihanetle sarardı.