Eğilir sinsi bir hırsla karanlık eşiklere,
Bakışı hapsolur o daracık gediklere.
Gedikler genişler de göremez açık kapıyı,
Kendi eliyle yıkar kurduğu her yapıyı.
Yapıyı dert bürür, kıymet bilmez bir sızıyla,
Kavrulur insan denen o nankör ağrısıyla.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta