İhanet Şiiri - Kurabiye Severler

Bir zamanlar
iki kırık kalp
aynı sessizlikte oturduk.

Konuşmadan anladık birbirimizi,
çünkü bazı yaralar
adı söylenmeden tanınır.

Senin ellerin
benim kabuğuma değdi,
benim gözlerim
senin acına.

Ve dünya ilk kez
biraz daha az acıttı.

İnsan bazen
iyileşmeyi bir başkasının gözlerinde bulur.
Biz de öyle yaptık;
iki yorgun ruh
birbirine merhem olduk.

Ama bazı eller
hem sarar
hem de aynı yerden kanatır.

Şimdi içimde
iki ayrı hatıra var seninle
biri geçmişi kapatan sıcaklık,
diğeri
tam kapanmış sandığım yerden
yeniden sızan o derin sızı.

Ve ben hâlâ düşünüyorum
bir kalp
aynı kişiye hem şifa
hem yara
nasıl olur?

Belki de bazı insanlar
hayatımıza
iyileştirmek için değil,
iyileşmenin ne kadar kırılgan olduğunu
öğretmek için gelir.

Yüzüne baktığım
Selamım olan birine
Küçük düşürüşün
Ben kimseyi aldatmamdaki
O 'kimse' bile olamayışım...

Sonra anladım bazı eller
Yarayı sararken öğrenirmiş
Tekrar nereden kesileceğini
Bir gün biri bana nasıl sevileceğimi değil
Nasıl incitilmeden sevileceğimi gösterecek.

Hani senin dediğin gibi;
"Gelişin buydu, öyle de oldu gidişin.
Bu senin aslına rücu edişin...
İlk değildi benim yanlış kararı seçişim.
Yaptığın kahpeliğe kader diyemezsin.

Bir zamanlar huzurla sarıldığın o yürekte;
Kin var, nefret var, ihanet var son ekte.
Kırdığını onarma, düzeltmez gelmekte...
Yaptığın kahpeliğe kader diyemezsin."

Ve şimdiden doğum günün kutlu olsun. Umarım bir başkasını yaralarken değil, kendini iyileştirirken bulursun. Umarım ihanet etmeden de sevebileceğini öğrenirsin Alfa mikrobum... 08.03.2026