Babamın ilk görev yeri Kısas...
Dallarına defalarca çıkıp düştüğümüz,
Yara bere içinde kalsak da
Çiçeklerini yemekten asla vazgeçmediğimiz o ağaç...
Belki de düşüp kalkmayı ondan öğrendim.
Kim bilir...
Hayatı insana bazen bir ağaç öğretebiliyor...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta