İfl'ah Şiiri - Ömer Altun 2

Vurgunluk semahında yek kıvılcım sevda ile başladı heyhatlarım
Firak rüzgârları tebessüm ahımda ah u zar…

Yaprak dökümü mevsiminde
Armağan ettim kanatlarımı asumana
Biriktikçe güz tabiata
Meyil etti gölgene tüm yapraklar…

Papatya hazanında şölenler kuruldu gam ve firaka
Zemheri teftişinde ramak kaldı vuslata...

Hüznün tuz bulutunda karanfiller yerleşke kurdukça dudaklarına
Esaret altında alında rüyalar
Çırpındıkça sevda yangınında
Bırakıldı kalbim külü hezeyanlara…

Gönlün güz sancılarını doğuruyor mehtap
Kirpiklerin yelkenli gemileri geziyor gözlerim kara sularında…

Gökkuşağı salıncağında sürur yankısı
Çehremde yedi düvele yetecek firak ırmakları
Bedbahtlığıma gelincik çiçekleri yaprak döktükçe
Yokluğun vuruyor kıyılarıma…
Döküldükçe kirpiklerim nefesin rüzgârında
En kuytu vahalarım dönüşür ipek yoluna
Buselerin hasret icazeti mest ettikçe
Külfettir bana rengim
Ey yaralarım iflâhı...
Sana vurgunluğumun mahcupluğunda
Yıllanmış hasretliğim uzanıyor ufka
Gün batar iken gönlüm ah u zarında
Tebessümlerinden sökülüyor şafak…