içimdeki sen
Sessizliğin en derin yerinde
adın duruyor
kimse bilmiyor
ama kalbim
her gün sana çarpıyor
mesafe uzun
zaman yavaş
ama bazı duygular
yol bilmez
ne kadar uzak olsan da
içimde
hep aynı yere düşüyorsun
bazen bir anın içinde
ansızın beliriyorsun
hiç çağırmadan
bir düşünce gibi değil
daha çok
kalbimde kalan bir iz gibi
silinmeyen
unutulmayan
insan bazı yoklukları
unutamaz
çünkü bazı insanlar
gittikleri yerde kalmaz
bir parçasını
sessizce bırakır
ve o parça
her gün
biraz daha büyür
bazen kalabalıkların ortasında
bir an duruyorum
sanki dünya yürümeye devam ederken
Ve ben
aynı yerde kalmışım gibi
çünkü kalbim
başka bir zamana
başka bir ana
senin olduğun yere dönüyor
işte o an anlıyorum
özlemek
gürültülü bir şey değil
sessizdir
ama içten içe
insanı derinden değiştiren
yavaş bir sızı gibidir
ve ben
ne kadar zaman geçerse geçsin
senin yokluğunu değil
sende kalan kalbimi taşıyorum
bu yüzden
ne kadar uzak olsan da
içimde
hep aynı yere düşüyorsun
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 21:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!