İçimdeki Adam
Geceyi yutuyorum,
Sabah olmuyor içimde.
İçmediğim sigaram sönüyor,
Sesler yanmaya devam ediyor.
Duvarlar bana bakıyor,
Ben onlardan kaçıyorum.
Aynada duran adam ben değilim,
Ama gözlerimi benden iyi tanıyor.
Konuş diyor biri,
Sus diyor öteki.
Dilim ortada asılı,
Hangi kelime intihar etmeli bilmiyorum.
Sevdiğim kadının yüzü
Bazen gerçek, bazen ceza.
Dokunsam kayboluyor,
Dokunmasam içim kanıyor.
Akıl dediğin şey
Bir çiviye asılı duruyor.
Düşersem paramparça,
Tutunsam elim kanıyor.
Güçlü olduğumu derlerdi ya
Erkekler ağlamaz dediler.
O yüzden gözyaşlarım
Kafatasımın içinde birikti tıp tıp damlıyor.
Deliyim demiyorum,
Ama sağlam da değilim.
Sadece içimdeki adam
Hayat sevinçiyle dolu,
Benden daha çok yaşıyor.
......Zeynep Saylan......
..... 23/12/2025 ......
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 17:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!