Yazıyorum; kelimelerim kanat,
Beni anlayan bir kalemin gölgesinde
Usulca özgürleşiyorum.
Üniversiteye yeniden dönsem,
İşte çiçek açtığım o iki yıl
Emeğimin alnında açan bir bahardı.
İki yılın sevdası,
Toprağıma sabırla renk verdi.
Kanadı kırık bir kuş olsam da,
İçimde ince bir neşe saklıydı.
Işık taşırdım göğsümde;
Yorgun gölgeleri yarıp geçerdi.
Ama şimdi o neşe
Sessiz bir akşam gibi çekildi kalbimden.
Çiçek açtığım mevsimler
Bir tutulma gibi düştü göğüme.
Benden neyi alıp götürdü zaman?
Hangi baharı sakladı içimde,
Hangi tomurcuğu uykuya yatırdı?
Can Elıf
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 14:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!