İçimde ki Ses Şiiri - Sadık Kocabaş

İÇİMDEKİ SES
Kandilin yağı bitti, karardı zaman,
Derdime dert ekler içimdeki ses.
Ney sesi duyuldu, kesildi aman,
Bağrımı köz bekler içimdeki ses.

Titredi ellere değen o kâğıt,
Işıksız gecede başladı ağıt.
Gönlümün ufkunu gel de bir dağıt,
Yolumu toz bekler içimdeki ses.

Kıtlıkla sınandık, şekerle çayla,
Yol bitmez olmuştur kırık bir yayla.
Güneşi beklerken geçti ömür ayla,
Kışımı buz bekler içimdeki ses.

Kurt girmiş sürüye, komşu komşuya,
Bakışlar büründü kinli pusuya.
Siyaset denilen derin kuyuya,
Sözümü giz bekler içimdeki ses.

Közü unutmuşuz, külle avunduk,
Yarı aç, yarı tok; bittik savrulduk.
Ayazın bağrında yandık kavrulduk,
Tenimi güz bekler içimdeki ses.

Pazarın ateşi yakar deriyi,
Kimse göremez oldu ileriyi.
Zamlar yıktı geçti köylü, beriyi,
Yaramı tuz bekler içimdeki ses.

Cemreler toprağa küskünce düşer,
Her gün bir tokatla bu kafa şişer.
Daldaki tomurcuk ateşte pişer,
Kalemsiz Şair der; içimdeki ses.