İçimde Kalan..

‎
‎Ben sana kızmadım,
‎sadece sustum biraz.
‎Çünkü bazı kırgınlıklar
‎kelimelere sığmaz,
‎insan anlatmaya çalıştıkça
‎biraz daha yorulur.
‎Sen belki unuttun beni,
‎ben unutmayı çok denedim.
‎Her gece kendime
‎“Artık düşünmeyeceğim.” dedim,
‎ama sabah olduğunda
‎ilk aklıma yine sen geldin.
‎İnsan en çok da
‎“Yanımda olur.” dediğine kırılıyor.
‎Ben seni kaybetmekten korkmadım,
‎sana inanıp
‎sonunda yalnız kalmaktan korktum.
‎Biliyor musun,
‎bazı insanlar giderken
‎kapıyı sessizce kapatır.
‎Ama arkalarında bıraktıkları
‎o sessizlik,
‎insanın içinde yıllarca yankılanır.
‎Sen de öyle gittin.
‎Ardından bakmadım,
‎“Gitme.” demedim.
‎Gururumdan değil…
‎Bir insan kalmak istemiyorsa
‎onu zorla yanında tutmanın
‎sevmek olmadığını öğrendim.
‎Şimdi adını anmıyorum,
‎ama bazı şarkılar hâlâ seni hatırlatıyor.
‎Bazı geceler dalıp gidiyorum,
‎bir anlığına eski günlere dönüyorum.
‎Sonra kendime geliyorum
‎ve anlıyorum ki
‎özlediğim sadece sen değilsin…
‎Senin yanındaki halimi de özlüyorum.
‎Daha umutlu,
‎daha saf,
‎her şeye yeniden inanabilen
‎o eski beni…
‎Şimdi ne geri dönmeni bekliyorum,
‎ne de geçmişi değiştirmek istiyorum.
‎Sadece içimde
‎yarım kalmış bir cümle gibi
‎duruyorsun.
‎Belki bir gün beni hatırlarsın.
‎Bir yerde adımı duyarsın,
‎bir şarkı çalar,
‎bir anlığına durursun.
‎Ve “Beni gerçekten sevmişti.” dersin.
‎Evet…
‎Ben seni gerçekten sevdim.
‎Eksik değil,
‎yarım değil,
‎çıkar hesabı yapmadan sevdim.
‎Belki sen kıymetini bilemedin,
‎belki zaman yanlıştı,
‎belki de bizim hikâyemizin
‎sonu başından belliydi.
‎Ama yine de pişman değilim.
‎Çünkü seni sevmek
‎bana çok şey öğretti.
‎Beklemeyi,
‎susmayı,
‎vazgeçmeyi
‎ve en önemlisi
‎insanın bazen sevdiği halde
‎gitmek zorunda kalabileceğini…
‎Şimdi senden geriye
‎birkaç güzel anı kaldı.
‎Ben onları da kötülemeyeceğim.
‎Çünkü yaşanan güzel şeyler
‎sonu kötü bitti diye
‎hiç yaşanmamış sayılmaz.
‎Sen benim hayatımda
‎güzel bir başlangıçtın belki,
‎ama güzel bir son olamadın.
‎Ve ben artık
‎yarım kalan şeylerin peşinden
‎koşmayacağım.
‎Çünkü öğrendim ki;
‎Bazı insanlar kalbimize
‎ömürlük yerleşmez…
‎Sadece bir iz bırakır
‎ve sessizce gider.
‎Sen de bende
‎unutulmayacak bir izsin.
‎Ama artık
‎hayatımın devamını
‎o izin etrafında yaşamayacağım.
‎