Baba.. baba..
ben kimseye baba diyemedim,
hiç tanımadım, görmedim babamı.
bazen gördüğüm rüyalarda,
yüzünü hiç seçemediğim sensin belki.
Baba! baba! diye bölerim uykularımı,
gözlerimde bir kaç damla yaş.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Yüreğine sağlık kardeşim. İçim burkularak okudum. Kendimden birşeyler de buldum temada. tebrikler.
Güzel.. güçlü bir anlatım
son derece başarılı birikimlerinizi
gün ışığında okuyucusula buluşturmanız
mükemmelin üstünde .
okuyupda kutlamamak elde değil
yürekten yüreğini kutlarım
yeni paylaşımlarda buluşmak üzere
yine beklerimin
off duygulandırdın be hemşerim anne babanın yeri dolmuyor yüreğiniz dert görmesin
Yüreğinize sağlık kaleminizi kutlarım kaleminizden akıcı ve anlamlı duygulu şiirinizi üzülerek okudum acıları ve duyguları ilmek ilmek işlemişsiniz duygu yoğunluğuyla insanı sarsan duygu yüklü akıcı şiiriniz için sizi canı gönülden kutlarım Sevgilerimle +10
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta