Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bundandır hep kahrolduğum.
Anla beni, anla hak ver!
Sensiz, kayıp yıllarıma mı yanayım?
Yoksa var olduğun, şimdi ki,
Sensiz zamanlara mı ağlayayım?
iç ağlaması...kutlarım emeği
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta