İçim Şiiri - Muhammet Umut Yılmaz

Yanıp kavruluyor,
Her an için için.
Ve de savruluyor,
Birkaç satır için.

Ah, kıskanıyorum,
Bunu nasıl yazmış?
Hiç anlayamıyorum,
Kalemi yüreği ile oynatmış.

Ben yazmalıydım
En iyisini ve en iyilerini.
Sonra okumalıydım,
Mest etmeliydim dinleyenleri.

Görmemiş gözleri
Böyle yazanı.
Duyulmamış sözleri
İçinden çıkaranı.

Sanki tüm harfler
Yangınıma şahit.
Kalemimden çıkan sözler
Yalnızca bana ait.

Yazmam gerek,
Yazmazsam olmaz.
Ve tabii içimden gelerek,
Yoksa yangın durmaz.