Dokunuşsuzum...
Gülüşüne konan bir belleğin kavuşma çırpıntılarına esir oluyorum.
Tırnaklarıma derimin geçirgenliğini kabullendirebilirim
kanı silinir ama izi kalır
izi kalan bir sancının rahim bellediği bir vücutsa kansız kalır
ve tırnaktaki iz kendiliğinden akar sert griye...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
