İbretlik Şiiri - Şükrü Tarla

Şükrü Tarla
37

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

İbretlik

-Unutamadığım kardeşime-

Bin eziyet ile geçti hayatı,
İçesine gülüp de coşamadı.
Her işte önünde gördü 'Sırat'ı,
Düşmekten korkmadan hiç koşamadı.

Şansı hep kısacık geldi boyuna,
İleri çıktıkça geldi oyuna.
Bir şey kalmamıştı onun payına,
Geç kaldı, nimeti bölüşemedi.

İsterdi her insan murada ersin,
Öyle hırslıydı ki hayret edersin.
Gezdi Urfa, Kıbrıs, İstanbul, Mersin,
Gene de menzile ulaşamadı.

Azmi hiç sönmedi herşeye inat,
Elinden gelirdi her türlü sanat.
Resim, şiir, kolleksiyon, tamirat,
Tembelce durmaya alışamadı.

Bilmişti belli ki ömrü kısaydı,
Küslüğü yok etti, hep sevdi-saydı.
Etrafının derdi ona tasaydı,
Art niyet ve kemlik bulaşamadı.

Eş-dost, akrabaya yapardı ihsan,
Kötülük görmedi ondan bir insan.
Gel gör ki o nankör eşine sorsan,
'O hiç doğmamıştı, hiç yaşamadı'.

(Kayseri, 4 Mayıs 1992)

Şükrü Tarla
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Şükrü Tarla
    Şükrü Tarla

    32. Doğum gününün arefesinde kalp krizi sonucu hayata veda edip eşi ve iki küçük kızını yetim bırakan, yokluk ve imkansızlıklar içinde geçen kısa hayatını 'Bavul Ticareti için' İstanbula mal almaya gitmek üzereyken noktalayan kardeşim için yazılan şiirlerden biri. Allah (Celle Celalüh) tüm geçmişlerimize rahmet eyleye.

TÜM YORUMLAR (1)