Nerden geliyor, baksana sen meyl-i sefâhet?
Fıtrat diyerek geçme; biraz dursana, fikret!
Hazzın putun olmuş; para, menşûr-u mukaddes;
Menba‘-ı sa‘âdet olamaz, bulsa da ma‘kes.
Altınla bezenmiş şu saraylarda ne kaldı?
Meyhâne-i dünyâda kadehler kime kaldı?
Kalbindeki sahrâlara yağmur dolacak mı?
Versen de bu dünyâları, kâ'ni‘ olacak mı?
Mülkün ebedî sanma, emânettir o her dem;
Hüsrâna giden yolda azıktır bize mâtem.
Doymaz gözü nefsin, doyurur karnını ancak;
Gir, doy! Sana artar bile tâhir kara toprak.
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 03:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!