Zel
Elif
He
Uzak bir hayale ait üç hece
Ülfet içre bir zeka, elbet varacak hidayete.
Yalnızlık ;
yanık buğday tende,
Çukurova sıcağında,
Ve çatal yürekte,
bozkır ortasındaki gül kadar nazlıdır.
Senli dünyalardan çok,
Geldin girdin ömrüme bir eşkıya hoyratlığında
Aldın gittin ömrümü bir hırsız arsızlığında
Zaman akıp giderken yalnızlık diyarına
Kaderim kederim oldu yalnızlık yollarında
Bu ayrılık bir hüzün
Kirpik cana hançer olmuş
Zülüf yüze perde olmuş
Ben yarimi görmeyeli
Sözleri bir hançer olmuş
Canım alır murad vermez
Sevgilim;
Doğduk aynı kentte
Kentimizin kıyıları yasak bize
Büyüdük ikimizde;
Kavga ile, sevda ile, düş ile.
Yaşıyoruz ikimizde;
Bugün ayın ondördü,
Ayın ondördü gibi yüzün,
Ve ay yüzün gibi aydınlık bugün.
Şimdilerde bağdadi bir güvercin gezinmekte su başında
Yıkamakta ayın aydınlığında kanatlarının alacakır griliğini
Böyle bir gecede katledildi cehennem yürekli yiğitler.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!