Biz olduramayanlar
Güneşli günlerin, papatyaların ya da nisanın hiç bir anlam ifade etmediği kişiler topluluğuyuz
Güçsüzlüğümüzü gerçek ve bütün gücümüzle sevmemize rağmen mümkün olduğu kadar mutsuz olmaktan alırız
Ulaşabildiklerimiz parmak uçlarımızla dokunabildiklerimizden öteye gidemez
Zaten eksikliklerimiz de istediklerimizin gerçekleşmesi için lazım olanlardır
Bu şekilde süre gelen bir hayatın ortasında etrafımız bizden daha kötü durumdakileri bize teselli amacıyla sunan olduranlarla doludur
Bej duvarın yanında
İnce dallı ağacın altında da
Biraz da burda
Şurda da duralım!
Seninle durduğumuz her yer tanıdıklaşır
Birlikte okuduğumuz şiir
Ört göz kapaklarını üstüme
Önce canlandır gözünde
Sonra gözünün önünde
Kollarında senlendir tenimi
Sarılırken bile arayalım birbirimizi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!