Aşkı bana yetiyor,
Bana huzur veriyor,
Onsuz geçen her saat
Bana acı veriyor.
Onu çok seviyorum,
Ormandır yurdumuzun süsü,
İçinde otlanır koyun sürüsü,
Anlatmakla bitmez öyküsü
Her şeyin ilacıdır güzel orman.
Ağlayan bebek beşiğiyle uyur,
İncir reçeli seversin,
Papatya koklar öpersin,
Öyle güzel insansın ki
Önce el sonra ben dersin.
Duruşunla bir örneksin,
Kızı İbrahim diyor,
Amca ise yok diyor,
Bu olumsuz sözleri
Beni deli ediyor.
Ben sazım o telimdir,
Belki anlamadım siz haklıydınız,
Belki haklıydım siz anlamadınız,
Ha ben ayrıldım ha siz ayırdınız
Ne fark eder sonunda ayrıldık ya.
Dosttuk dostluğumuza imrendiler,
Öylesine ellerini tutmuştum,
Sıkılmıştı sahile götürmüştüm,
Bir kerecik yan ağızdan öpmüştüm
Öptüm diye sevgili mi olduk biz.
Öylesine gözlerine bakmıştım,
Mutfak dolapları dünyası,
Gömme dolapların alası,
Dekorasyon yatak odası
Gel gör Öz-Ar Mobilyası.
Her türlü parke işleri,
Bunca yıl ömür sürdüm,
Nice insanlar gördüm,
Böyle dost canlısını
Yemin billah ilk gördüm.
Dünyada insan çoktur,
Altı Mayıs doksan beş,
Özlem’e geldi kardeş,
Gelirken ışık saçtı
Sanki gökteki güneş.
Bu gün Özgür’üm doğdu,
Özledim seni özledim,
Yarim seni çok özledim,
Geceleri hep ağladım
Ağladığımı gizledim.
Şafak gibi gün gün saydım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!