İbrahim Acar Şiirleri - Şair İbrahim Acar

Sustukça yüreğime düğümlenir kelimeler,
Kan olur kanser olup dökülür ciğerlerimden,
Hey hat ne karanlıklar gördüm ben,
Hiç birisi bukadar zindan olmamıştı.

İbrahim Acar

Bir gün bir yerlerde seni beklerken
Pembeleri giy de çık gel sevdiğim.
Sevgimize hasretini eklerken
Sürmene pembeyi ekle sevdiğim.
Beni o durakta bekle sevdiğim

Madem sevmiyordun seni yalancı
Kaç genci kandırdın söyle, kaçıncı
Dilerim kalbinde bir ömür sancı
Bitmesin diyorum hayırsız yarim
Dinmesin diyorum yalancı yarim

Yarsız Çekilmiyor

Zaman duracaksa eğer sen varken kollarımda,
Dursun o zaman hayat
Eritmek isterim kollarımda sevgiliyi,
Bir mum gibi erisin bedenin bedenimde.

Zamana bıraktım zamana demi
Nefretle bardağa akmasın diye
Sensizlik içimde yüzen bir bir gemi
Korkarım tufandan batmasın diye.

Geçenlerde şöyle bir baktım,
Ben sevdiklerimle beraberim;
Beni sevenlerde benimle beraber.
Beni sevmeyenler ise yanımda değildi.

Erzincan
Erzincan degil sanki,bedenim sallandı
yıkılan evler başıma yıkıldı,altında kalmıs gibiyim, hava alamıyorum inan
yaşayan bir ölüyüm sanki Erzincan.

Bazen hüzünlüydün bazen neşeli
Gönül sarayımda köşkün döşeli
Tapusu sanadır altı kaşeli
Ölüm sana yakışmadı rifat'ım

Aç gözlerin sana seyre dalayım

Hayat tutuna bildiğin yerde güzeldir

SÖZ; Baş örtünü bin bir çiçekle süslemişsin, beyninde binbir şeytanlık kalbinde fesatlık kaynıyorsa başının örtüsü süslü olmuş ne fayda.
SÖZ; Baş örtün kirlenmişse ve beyninde bin bir türlü iyilik kalbinde sevgi vede merhamet dolaşıyorsa ne mutlu sana. Yazan: İbrahim Açar