İbrahim...!
uzan hadi ateşe
gül açsın avuçların
sığ adımlarla yürü güneşe
karanlığı eritsin bakışların...
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




odamın duvarında hala asılı duruyor
ben ibrahim.....
İbrahim...!
uzan hadi ateşe
gül açsın avuçların
sığ adımlarla yürü güneşe
karanlığı eritsin bakışların...
vE ERİTMEDİ ÖZGÜR BIRAKTI.SAYGI VE MUHABBETLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta