İbrahim Şiiri - Rukiye Demirel

Susları ezberlemiş dilime de kırgınım İbrahim
Kaçacaktım elbet korkularımla yüzleşmekten
Neye ağladıysan
Sen dôkülürdü kiRpİkLerİmDen

Gözlerinin derinliğinde
kayBoLmakTan korKtUĞuMu nasıl sôYLerDim sana
Aynı cümlenin suSKunLuğuNdAn yazıyorum
ANLaSANa
SesSiZLik muazzam bir yıkılış
Kurtulanı olmamış hîç
Enkazında boğulduk ikimiz
Senli düşüncelerin yokluğuyla sınanıyorum ilk kez
GökYüZüNe küsmüş yıldızlar giBiyİm
Sağanak sağanak
Hayat tekrarı olmayan deRsLerLe
doLuyDu
Hiç ders aldık mı?...
BİZ
Hatırlamıyorum
Seni sevmek boyNUmun borCu olSun
Evvelimde sensin
Ahirimde sen
Ahirimde...