İbadethanedir Cemevi Şiiri - Sadık Kocabaş

İbadethanedir Cemevi

Bırak da ben söyleyim ibadethanemi,
İsmi sana lazım değil, benim Cemevi.
Ne diye deşiyorsun bin yıllık yaremi?
Bizi bizim gibi görenler bilir.

Cami senin olsun, o saltanat bağı,
Mescit olur ancak mazlumun ocağı.
Emevi'den kalma hırsın şu dağı,
Yıkıp da altına girenler bilir.

Kültür evi diyerek dar kalıba sokma,
Hakk'ın olan mülke sakın hor bakma.
Gönül Kâbe'mizi ateşe yakma,
Sırr-ı hakikate erenler bilir.

Eşitlik dedin de yollar daraldı,
Hukukun rengi bak, yine sarardı.
Zannetme ki canlar dünden karardı,
Meydanda ikrara duranlar bilir.

Yönetmelik değil, özgürlük gerek,
Açılsın kapılar, gülsün şu felek.
İnançtır bu yol, ne oyun ne elek,
Kırkların cemine girenler bilir.

Dava büyük ise hüküm sendedir,
Görünen bedense, asıl bendedir.
Sözümün mührü her daim sinedir,
Kalemsiz Şair'i ozanlar bilir.