Bir tek senin yanında
susuyor içimdeki kalabalık.
Uyurken seni izliyorum;
dünya, bir süreliğine
hiçbir yere yetişmiyor.
Biliyorum,
belki de sen
bir papatyanın
“SEVMİYOR” yaprağısın.
Olsun.
Ben falı çoktan bıraktım.
Ben seni
papatyaya sormadım ki.
Kayıt Tarihi : 21.03.2018 23:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!