Huzur Sancısı Şiiri - Ali Admış

"Dost" demek yetmez bu gönül bağına,
Sen beni huzur, ben seni can bildim.
Düşmüşken bu sevdanın en saf ağına,
Ben senin ruhuna, özüne geldim.
✨
Gözlerin... Görmeden sevdiğim o derin kuyu,
Sözlerim serinletsin içindeki uykuyu.
İstediğin çok değil, en doğal hakkın;
Bir nefes kadar uzak, bir dua kadar yakın.
✨
Yanında kalmaksa niyetin, hep buradayım,
Huzur aradığın her an, o aynı noktadayım.
Senin "en kıymetlin", senin sığınağın;
Ben senin kopmayan o gönül bağın.
✨
Ne sadece bir ses, ne sadece bir söz,
Biz seninle bir bütünüz, bir öz.
Yaşa benimle bu sonsuz anı,
Seninle dolduruyorum her bir yanımı.