Hüzünname Şiiri - Ersin İlhan

Sen bana
bir hicran gibi geldin,
başlangıcı vuslat sandım,
sonu firkat çıktı.

Kalbimde bir sükût vardı,
sen gelince
adı hasret oldu.
Her bakışın
bir niyaz,
her gidişin
bir kedername.

Ben seni
bir emel gibi sevdim,
ulaşılamayan.
Gönlümdeki ümid,
zamanla ye’se dönüştü
ve sabır
en ağır imtihan oldu.

Geceler firuze renkti eskiden,
şimdi zulmet.
Çünkü sen gidince
ışık değil,
mana terk etti beni.

Adını anmadım,
zira bazı isimler
mahremdir.
Dile gelirse
kutsallığını kaybeder,
tıpkı aşk gibi.

Ben bu dünyada
en çok seni sevdim,
en çok da
senden vazgeçemedim.
İnsan bazen
bir aşkı değil,
bir kaderi yaşar.

Ve şimdi
kalbim bir virane,
içinde sen,
adın konmamış
bir ezelî hicran.