Hüzün Kulübesi

Hüzn Kulübesi
Bir kulübe yaptım kalbimin ucuna,
Duvarı suskunluk, çatısı dua.
Gelen giden yok, giden de sorulmaz,
Bir isim durur içimde, anılmaz.
Gözlerim yola değil, kaderime bakar,
Bilirim: gelen vakit, vaktini saklar.
Beklemek bir ses değil, bir duruştur bende,
Dil susar, kalp konuşur her secdede.
Ne “niçin” dedim, ne “ne zaman” sordum,
Hüzne razı oldum, umudu yordum.
Ağlamak ayıp değil, terk etmekti kusur,
Ben beklerken yol da bende yürür.
Bir rüzgâr geçer bazen eski bir koku,
Bir gömlek gibi düşer geceye uyku.
Adını anmam, bilirim bilinir,
Saklanan her şey vakti gelince görünür.
Bu kulübe dardır, ama karanlık değil,
Işık bekleyiştedir, gelişte değil.
Ben buradayım, emanetim sabır,
Gelirse şükürdür, gelmezse takdir