Kışın ortası ve ben yazdan kalmayım
Çünkü ne yaşıyorum ne ölüyüm
Düşünemiyor konuşamıyorum
Sürekli geçmişi anımsıyor ağlıyorum
Bayram bile bana uzun zamandır anlamsız
Istırap duyuyorum sadece hüzünleniyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta