Hüzün...
Hep aynı değil mi? İnsanların kendilerini boğdukları o büyük deniz.
Ölmüyor nedense içimdeki keskin beklentiler.
Nedense almıyor aklım,geceleri tek ağlayanın
Ve karın yağışını gördükçe ölesi gelenin ben olduğumu.
Sen olduğun zaman içimde,huzur buluyor hüzünlerim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!