Huy Emmoğlu Şiiri - Mehmet İslami

Zülfikarı çekmiş kından
Gerilmiştir yay Emmoğlu
Kılıçla gelir akından
Doğdu dolunay Emmoğlu

Cephe lerde kılıç çaldın
Düşmandan intikam aldın
Cenk bitince yalnız kaldın
Bulamazsın çay Emmoğlu

Tohum saçarsın toprağa
Teşvikler gelir kulağa
Çeçleri gasbeder ağa
Sen saplarla doy Emmoğlu

Şiş köfteyle dürüm düren
Cam ardından göründüren
Bizi böyle süründüren
Ataletli huy Emmoğlu

Biri gelir söker taşı
Birisi eder tıraşı
Tıraş derken keser başı
Berberlere vay Emmoğlu

Firenk gömleği terziler
Diker maaşı arzular
Gey diye zorlar dürzüler
Sıkıyorsa kıy Emmoğlu

Sıtalios kampanisin
İçinde bıraktı sisin
Diyemezsin hangisisin
Gayr i sahih soy Emmoğlu

Sanki yoktur bilmediği
Dedim dediktir dediği
Duvarda açtı gediği
Sen taşını koy Emmoğlu

Tomurcuklar solduğunda
Garip, masum bulduğunda
Saçlarını yolduğunda
Diyeceksin oy Emmoğlu

Ay dolandı güneş aştı
Şeytanlar sana dalaştı
Vakti merhunu yaklaştı
Günlerini say Emmoğlu

Demişler ki birisi yer
Biriside ekmek yok der
Kıyameti dâvet eder
Emeklerin zay Emmoğlu

Maske takmış suratına
Binmiş Yâhûdi atına
Tağut i saltanatına
Diyesin ki hey Emmoğlu

Efendisidir diz çöker
Vekiliyse zılgıt çeker
Yâhûdî’ nin dir bu teker
Döndürmesen hey Emmoğlu

Domuzu kondurdun güle
Diken batırdın Bülbüle
Heder oldu bile bile
Bunca sene ay Emmoğlu

İSLÂMİ’ yi dinlemezsen
Adâleti ünlemezsen
Ataleti önlemezsen
Vay hâline vay Emmoğlu