Hüsran Şiiri - Nuh Hamza Çakmak

Bu hüsranın devrinde battık.
Ulaştığımız bu şeyi hedef sandık.
Yaz akşamında yağmurda kaldık,
Avuçta olmayan suya sadık...

Soruyorum bir sonraki hedef ne?
Mutluluğa ulaşmak için sebep ne?
Ulaşıp da sevdiğini sandığın,
Oturup da boşlukta kaldığın...

Cümleyi tamamlamak yarar mı?
Gelen zorluklar bir tek sana mı?
Ne dediğin anlaşılmıyor artık,
Sabahın ışığında akşam güneşine sadık...

Mutluluğun içinde için de hüzne hasret,
Unut gitsin hiç yaşanmadı farz et.
Sen de onlar gibi sessizce terk et,
Bende ki gibi umutsuzca sabret...

Hüzünlü bu müzik ama benim değil,
Hüsranın devri bu düşme eğil.
Unutanlar onlar suç da sende değil,
Gelen ses vicdandan ise durma eğil...