Gülüşlerinde acı görüyorum,
Dertli kız söyle nedir matemin,
Yanında duran çiçekler mi üzüyor seni?
Yoksa yanında durmaması gereken ben mi?..
Bir ceylan gibi sessiz vücudun,
Ürkek ve titrek...
Nazik ellerin avuçlarımda,
Bir korku titriyor yüzünde.
Sessiz bir göz yaşı düşmüş yanaklarına...
Hani o çok sevdiğim,
Aşkım üzülme.
Hayatın o gizemli yüzünü ilk sen gösterdin bana,
Uzaktan da olsa...
Işığın yönünü doğrulttun.
Sen gittiğinden beri çok az şey değişti hayatımda,
Üniversiteli oldum,sigaraya başladım,aldatıldım,aç kaldım,
Sensiz geçen yıllara ben nasıl dur diyeyim?
Yavrum beni sen bırak seni ben özleyeyim...
Özlemin giderek büyütsün beni,
Umudun tükendiği o an var ya!
Hasretin başlama noktasından çıktığı zaman,
İşte o an var ya o an...
Çöküşün gülücükler saçan resmi yanar közünde.
Son çırpınışların fayda etmez olursa,
Ölümden kaçarcasına korkarsın yalnızlıktan...
Bugün ve her gün aynı kadersiz acı,
Aynı tilki burukluk ve nalet.
Uzak olmuş yarınlar, tuzakmış dünler
Gizli acılar, sessiz içten ölümler...
Yanan yürek imdattan yoksun,
Ya suskun acı ya ihanet...
Biraz önce sigara almaya çıktım,
Bu sıcakta ve akşam saat 10 da,
İnsan dışarıda olmak istiyor.
Otobüs durağına oturup bir sigara yaktım,
Üniversite yılları bu oluyor herhalde,
Düşünceli, pişman, üzüntülü bir insan...
Anne,
Ayrılışımın tekrarı bugün,
Tıpkı yıllar önceki gibi.
Anne,
Yalnızlığımın hatırası bugün,
Tıpkı asfaltlanmış yollar gibi,
Fark etmeden sana çok ısınmışım,
Yeni anladım,mutlu oldum.
İnsanlara hala ısınabiliyormuşum,
İnan ağladım ama yanmadım...
Bugün seni düşünürken,
Gözlerim gülümsüyorken, seni özlüyorken,
Senden ayrılmışlığımı,
Beni unutmuşluğunu hatırladım, efkarlandım.
Bugün seni seviyorken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!