İnsanlar size küsüp gündüzler üzüyorsa
Mehtaplı gecelerde gülsün size ayınız
Gülüşünden ziyade gel diye süzüyorsa
Durmayın... Ona doğru yıldız gibi kayınız.
Salın gözlerinizi semavî hudutlara
Aynada esir tenim,
Zaman, tuttu haraca.
Yüzüme derin derin,
Çizik atar hunharca...
Son darben son yaprakta,
Gittin de yüreği kor gibi yakan,
Acı rüzkârlara yel oldun gittin.
Ardından bir yetim misali bakan,
Kasvetli gözlere sel oldun gittin.
Unutmak mümkün mü gittiğin ânı,
Zaman almış eline beyaz renkli fırçayı,
Çizer aynada her yıl hazin hazin resimler.
Hüzünlü bakışlardan buğu tutar sırçayı,
Bu buğulu tabloda akar gider mevsimler.
Zamanın kucağında dünya süslü bir kafes,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!