Rengarenk bir çiçekte Cemil ismini
koca baharla tezyin ederken zemini
Seni tanıyabilmek Seni
okyanusun dibinde, rızkı ayağına gelen
adı dahi konmamış bir canlıda Rezzakiyetini
yanmak maddesi hiç tükenmeyen güneşte..
ve sonra gece bakınca göğe
yıldızlar en-nur ismine olurken aine
secdelere kapanıp Seni
tanıyabilmek Seni...
yüzbin kilometre hızla giderken misafirlerini boşluğa fırlatmayan,
bilmem ne kanunu diyerek seninle irtibatını kesmek isteyen insanlara rağmen
her fiilde her hadisede her an ve her yerde Seni
tanıyabilmek Seni
bir yetimin başını okşayan elde
merhametini görmek
yağan her yağmurda rahmetini bilmek
şu alçak nefsimize rağmen şefkatini hissetmek
bu misafirhaneden ayrılmadan önce
Seni tanıyabilmek Seni..
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 04:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!