Hu! Şiiri - Diyar Sert

Fışkırıyor topraktan kan
Ne yana baksam hazan
Çoşuyor dereler boyu
kızılca kıyamet düşman

Alp Er Tunga'sız kaldı dünya
Ne yiğit var ne kahraman
Yakub'a ama oldu Yusuf'lu dünya
Melekler ağlıyor her an.

Oluk oluk dökülüyor yaprak
Ağaçlar dert u figan
Göçüyor Diyar'dan kervan
Issız çöllere düşüyor yaprak

Çelik kanatlar takılmış,
Uçuşuyor göklerde ölüm.
Ellerine kelepçeler takılmış
Yeri göğü kızıla boyuyor ölüm

Erenler şahı, hu!
İmdat ya Resulü kibirya, hu!
Çare de sende derman da sende Ya Rab.
Kapına geldik dua dua, hu!