Hoşgeldin Ekim Şiiri - Hamit Atay

Hoşgeldin Ekim

Hoşgeldin Ekim,
Sararan yaprakların hüzünlü dansıyla,
Gökyüzünde gri bulutların ağır adımlarıyla geldin.
Rüzgârın dilinde eski şarkılar var,
Ve dallardan düşen her yaprak
Bir veda cümlesi gibi toprağa dokunuyor.
Hoşgeldin Ekim,
Sıcak yaz akşamlarının ardından
Serinliğinle usulca sarıyorsun yürekleri.
Bir yanımızda geçmişin hatıraları,
Bir yanımızda kışa hazırlanan umutlar…
Sen tam da bu yüzden,
Bir ayrılığın ve bir başlangıcın mevsimisin.
Hoşgeldin Ekim,
Kırık kalplerin ilacı mısın, yoksa daha da derinleştiren mi?
Bir bardak çayın buğusunda gizli tesellin,
Bir sokak lambasının altında yalnız yürüyene
Fısıldadığın sırların var.
Hoşgeldin Ekim,
Sevdaya biraz mesafeli, hüzne çok yakınsın.
Aşkların en çok yarım kaldığı,
Mektupların en çok yazılıp yollanmadığı zamansın sen.
Ve her şairin kalemi,
Seninle daha ağır, daha derin, daha kırılgan.
Hoşgeldin Ekim,
Sende bir iç hesaplaşma var,
Sende bir kabulleniş, bir durgunluk.
Ama aynı zamanda,
Yeni doğacak bir umudun kıvılcımı da sende saklı.
Biliriz ki sen gittiğinde,
Ardından gelecek kışın sertliği bile
Senin hüznünü aratacak.
Hoşgeldin Ekim,
Al yüreğimizdeki tüm yorgunlukları,
Götür yazdan kalan kırgınlıkları,
Ve bırak bize,
Toprağın kokusunu, göğün ağırlığını,
Yaprakların sessiz duasını.
Hamit Atay