Yine kâğıt ve kalemle senden dertleştiğimiz bir geceden yazıyorum
bugün ne oldu biliyor musun?
ilk defa sana yuva yaptığım kalbimden koptuğunu hissettim.
İlk defa sensizliğin acısını kabul edip seni sevmekten vazgeçtim.
keşke her şeyin güzel olacağına dair içimde biraz umut bıraksaydın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




"ama sen bir nedene bile ihtiyaç duymadan canımı defalarca yakmayı seçtin"
"Yani anlayacağın seni kuşlar gibi özgürlüğe terkettim"
Uzun zamandı böylesine içten, samimi ve derin izler taşıyan bir şiir okumamıştım.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta