Yine kâğıt ve kalemle senden dertleştiğimiz bir geceden yazıyorum
bugün ne oldu biliyor musun?
ilk defa sana yuva yaptığım kalbimden koptuğunu hissettim.
İlk defa sensizliğin acısını kabul edip seni sevmekten vazgeçtim.
keşke her şeyin güzel olacağına dair içimde biraz umut bıraksaydın.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




"ama sen bir nedene bile ihtiyaç duymadan canımı defalarca yakmayı seçtin"
"Yani anlayacağın seni kuşlar gibi özgürlüğe terkettim"
Uzun zamandı böylesine içten, samimi ve derin izler taşıyan bir şiir okumamıştım.
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta