şimdi zaman trip atıp giden bir sevgili gibi...
ne geri alabiliyorsun,
nede ''gitme'' diyebiliyorsun..
içinde bir burukluk geçip giden zamana öylece bakıyorsun.
ama giderken götüremediği öyle bir şey var ki;
onu silmeye zamanın bile gücü yetmiyor işte..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta